निसर्ग संवर्धनाचा ऐतिहासिक संकल्प : माजरवाडी गावात 50 ते 500 वर्षांच्या हेरिटेज वृक्षसंवर्धन उपक्रमाचा शुभारंभ

नारायणगाव (ता. जुन्नर, जि. पुणे) : प्रतिनिधी :

           निसर्ग संवर्धन, जैवविविधतेचे संरक्षण आणि भावी पिढ्यांसाठी नैसर्गिक साधनसंपत्तीची शाश्वत जपणूक करण्याच्या उद्देशाने नारायणगाव परिसरातील माजरवाडी गावात एक महत्त्वाकांक्षी आणि दूरदृष्टीपूर्ण उपक्रम सुरू करण्यात आला आहे. 50, 150, 250 आणि 500 वर्षांपर्यंत टिकणाऱ्या हेरिटेज वृक्षसंवर्धनाच्या संकल्पनेचा हा अभिनव प्रकल्प महाराष्ट्रासह देशासाठी आदर्श ठरणार असल्याची भावना ग्रामस्थांनी व्यक्त केली.

हा उपक्रम सुशिलादेवी सोशल वेल्फेअर फाउंडेशनचे संस्थापक श्री. संतोष जाधव यांच्या संकल्पनेतून साकार होत असून ग्रामपंचायत मंडळ व ग्रामस्थांच्या सक्रिय सहभागातून त्याची अंमलबजावणी करण्यात येत आहे.

भौगोलिक परिस्थिती, पर्यावरणीय गरजा आणि नैसर्गिक संसाधनांच्या दीर्घकालीन जतनाचा विचार करून या प्रकल्पाची आखणी करण्यात आली आहे. निसर्गशक्तीचा आदर्श घेत विकसित भारत, आधुनिक तंत्रज्ञान, कृत्रिम बुद्धिमत्ता (AI) आधारित शेती आणि पर्यावरणपूरक विकास यांचा समतोल साधण्याचा प्रयत्न या माध्यमातून करण्यात येत आहे.

या उपक्रमामुळे भविष्यात खारूताई, फुलपाखरे, मधमाश्या, चिमण्या, मुंगूस, कावळे तसेच विविध पशू-पक्ष्यांना सुरक्षित अधिवास उपलब्ध होणार आहे. जैवविविधतेच्या संवर्धनासोबतच स्थानिक पर्यावरणाचा समतोल राखण्यासही मदत होणार आहे.
माजरवाडी गावाने घेतलेला हा संकल्प राज्यातील इतर गावांसाठी प्रेरणादायी ठरेल, असा विश्वास व्यक्त केला जात आहे. भविष्यात महाराष्ट्रातील प्रत्येक गाव व शहरामध्ये नैसर्गिक साधनसंपत्ती संरक्षक साखळी निर्माण होऊन पर्यावरण संवर्धनाची व्यापक चळवळ उभी राहील, अशी अपेक्षा व्यक्त करण्यात आली.

निसर्गसंवर्धन, शाश्वत विकास आणि भावी पिढ्यांच्या सुरक्षित भविष्यासाठी उचललेले हे पाऊल इतिहासात सुवर्णाक्षरांनी नोंदवले जाईल, असा विश्वास ग्रामस्थ आणि आयोजकांनी व्यक्त केला.

संपर्क : श्री. संतोष जाधव सुशिलादेवी सोशल वेल्फेअर फाउंडेशन मो. 9004438668

✍️ ॲड. पुजा प्रकाश एन.

विशेष लेख :

आजच्या जागतिक परिस्थितीत कोणत्याही राष्ट्राच्या सर्वांगीण प्रगतीसाठी पायाभूत सुविधांची भक्कम उभारणी अत्यंत महत्त्वाची मानली जाते. भारत महासत्ता आणि विश्वगुरू होण्याची आकांक्षा व्यक्त करीत असताना स्वावलंबन, स्वयंपूर्णता आणि आत्मनिर्भरतेच्या दिशेने ठोस पावले उचलणे ही काळाची गरज असल्याचे मत व्यक्त होत आहे.
भारतीय संस्कृतीने जगाला “तमसो मा ज्योतिर्गमय” आणि “अत्त दीप भव” यांसारखी उदात्त तत्त्वे दिली. अंधारातून प्रकाशाकडे जाणे आणि स्वतः प्रकाशमान होणे हा या तत्त्वांचा मूलभूत संदेश आहे. मात्र आजच्या परिस्थितीत या मूल्यांचा विसर तर पडत नाही ना, असा प्रश्न उपस्थित होत आहे. राष्ट्राच्या विकासाची जबाबदारी सांभाळणाऱ्या शासनयंत्रणा, लोकप्रतिनिधी आणि समाजाने या तत्त्वांचा पुनर्विचार करणे आवश्यक आहे.
सध्या आंतरराष्ट्रीय स्तरावर सुरू असलेल्या संघर्षांमुळे अनेक देशांमध्ये जीवनावश्यक वस्तूंची टंचाई निर्माण होताना दिसत आहे. उदाहरणार्थ, जागतिक राजकीय तणावामुळे इंधन आणि गॅससारख्या आवश्यक वस्तूंवर परिणाम होत असल्याचे चित्र आहे. यामुळे देशातील नागरिकांना स्वयंपाकासाठी लागणारा गॅस उपलब्ध होण्यात अडचणी येत आहेत. अनेक ठिकाणी कार्यक्रम पुढे ढकलावे लागत असून, शहरांमधील खानावळी चालवणाऱ्यांना पर्याय म्हणून चुली पेटवाव्या लागत असल्याचेही दिसून येते.
या परिस्थितीमुळे एक प्रश्न निर्माण होतो—जीवनावश्यक वस्तूंसाठी आपण अजूनही इतर राष्ट्रांवर अवलंबून का आहोत? गॅस, वीज, शेतीसाठी लागणारी खते, बियाणे आणि तंत्रज्ञान यांचे उत्पादन मोठ्या प्रमाणावर देशातच होणे आवश्यक आहे. देश स्वयंपूर्ण झाला तर जागतिक संकटांच्या काळातही नागरिकांना मूलभूत अडचणींचा सामना करावा लागणार नाही.
स्वावलंबन म्हणजे केवळ घोषणांमध्ये मर्यादित राहणे नव्हे. ज्या क्षेत्रांत आपण आयात किंवा परदेशी गुंतवणुकीवर अवलंबून आहोत, त्या क्षेत्रांमध्ये देशांतर्गत उद्योग, संशोधन आणि तंत्रज्ञान अधिक सक्षम करणे हेच खरे आत्मनिर्भरतेचे लक्षण आहे. उद्योग, तंत्रज्ञान आणि संशोधन यामध्ये मजबूत पायाभूत सुविधा उभारल्यास देश आर्थिकदृष्ट्या अधिक सक्षम होऊ शकतो.
गरिबी निर्मूलनाबाबत अनेक वर्षांपासून विविध योजना राबविल्या जात आहेत. मात्र केवळ अनुदान किंवा मोफत योजनांमुळे कायमस्वरूपी गरिबी दूर होत नाही, असेही अनेक तज्ज्ञांचे मत आहे. रोजगारनिर्मिती, उद्योगविकास आणि संशोधनासाठी भक्कम पायाभूत सुविधा उभारल्यास समाजातील दुर्बल घटकांना दीर्घकालीन आर्थिक स्थैर्य मिळू शकते.
पायाभूत सुविधांचा विकास केल्याने केवळ उद्योगच नव्हे तर रोजगाराच्या संधीही मोठ्या प्रमाणावर निर्माण होतात. त्यामुळे गरिबांना सन्मानाने जीवन जगण्याची संधी मिळते. संशोधन, उत्पादन आणि तंत्रज्ञान या क्षेत्रांमध्ये गुंतवणूक केल्यास देशाची आर्थिक ताकद वाढते आणि गरिबी कमी होण्यास मदत होते.
आजच्या तरुण पिढीने आधुनिक तंत्रज्ञान आणि संशोधनाच्या माध्यमातून राष्ट्रनिर्मितीत योगदान देण्याची गरज आहे. देशाच्या विकासासाठी पायाभूत सुविधांची उभारणी करण्यासाठी तरुणांनी पुढाकार घेतला, तर येणाऱ्या पिढ्यांसाठी स्वावलंबी आणि स्वयंपूर्ण भारत घडविणे शक्य होईल.

लेखक:
— ॲड. पुजा प्रकाश एन.
(M.A., LL.M., M.A.J.M.C.)
भारत निर्माण आंदोलन – The Last Revolution